Muhammed

Doordat ik afgelopen week met twee verstuikte polsen werkonbekwaam was na een valpartij met mijn koersfiets, heb ik tijd gehad om een boek te lezen én zelfs tijd om er een stukje over te bloggen.

Het boek ‘Nog altijd de Grootste! Muhammed Ali’ van Marc Hendrickx, dat ik van enkele vrienden kreeg voor mijn verjaardag, las als een sneltrein. Zoals de titel doet vermoeden, gaat het werk over het leven en de carrière van de beste bokser aller tijden.

Dat niemand het fenomeen Ali tot hiertoe in de boksring evenaarde, was voor mij geen geheim. Wat de man buiten de ring klaarspeelde wel. Hij is nog dieper dan diepgelovig, hij speelde een cruciale rol in de ontvoogding van de zwarte bevolking in Amerika en hij – als ik het goed geteld heb – had kinderen bij zes verschillende vrouwen. Hoedje af.

Nadat Ali gestopt is met boksen en de ziekte Parkinson van hem een ander mens maakt, ontpopt hij zich tot een nog groter fenomeen. Hij wordt dé inspiratiebron voor veel mensen met een handicap. Zijn spectaculaire sportieve palmares – drie wereldtitels bij de zwaargewichten! – in combinatie met zijn tot de verbeelding sprekende persoonlijkheid, bezorgen hem eeuwige roem. De titel ‘Sportman van de 20ste eeuw’ en de eer om tijdens de Olympische Spelen van Atlanta de vlam te ontsteken, zijn logische gevolgen.

Auteur Marc Hendrickx slaat in het slot van zijn boek spijkers met koppen:

“Muhammed Ali is al jaren de enige – denkt u dat rustig even door: de énige – persoon die overal ter wereld, op elk continent, geliefd en benaderd wordt door mensen van alle rang, stand en ouderdom. Enkel Elvis Presley had ooit eenzelfde status, en hij was minder bekend in China en in Afrika. Ali, en Ali alleen is ’s werelds beroemdste inwoner.”

Wie trouwens nog steeds denkt dat The Greatest niet meer is dan een weergaloze vechtmachine (zoals op de foto, tijdens de legendarische Rumble in the Jungle tegen George Foreman), slaat de bokszak lelijk mis. Wat dacht u van deze uitspraak:

“We zijn niks op deze aarde. We bezitten niks. We lenen het leven alleen maar even. Dood is de prijs die de ziel moet betalen voor een naam en een gedaante.”

Waarschijnlijk heeft Ali nog gelijk ook.