Saturday, September 08, 2007

“Frank VDB: alles wat een Vlaming niét is”

In zijn laatste boek – De Tour wacht op niemand – laat de legendarische Nederlandse sportreporter Mart Smeets de Vlaamse wielerfotograaf Stephan Vanfleteren aan het woord. De passie en het inzicht waarmee Vanfleteren over binnen- en buitenlandse renners praat, is indrukwekkend. Hij slaagt erin om niet enkel met zijn foto’s, maar ook met zijn bewoordingen, de wielersport en haar vaandeldragers te bieden waar zij recht op hebben: respect en bewondering. Enkele passages:

Vanfleteren over Oerflandrien Briek Schotte (foto).
“Je zag hem lopen als er koers was. Dat lijf, ietwat gekromd, want nog altijd tegenwind. De kop, die geweldige neus en let dan op de houding van de armen en handen. Op de rug gevouwen in een zwarte jas. Formidabel, een standbeeld gelijk, bewegend en al.”

… over Lance Armstrong.
“Ik heb hem eens moeten fotograferen en vroeg even tijd van hem. Gek, maar hij begreep dat. Het was een paar maanden voordat hij hoorde hoe ziek hij was. Hij was op zijn gemak en was geïnteresseerd in wat ik deed. Dat gebeurt niet vaak in ons vak. Meestal gaat het in stilte of in korte zinnen. Bij hem niet, hij vroeg hoe en waar ik werkte en toonde echte belangstelling. Dat verbaast me nog steeds.”

… over Marco Pantani.
“Hij had een kop die mooi was omdat hij zo lelijk was. Maar er zat meer in. Je las alles in die kop, de zege én de nederlaag, zeer complex, maar wel heel interessant.”

… over Johan Museeuw.
“Museeuw is groots in het zichzelf neerhalen. Nooit op de voorgrond, altijd een zachte stem, nooit opscheppen en grootspraak. Bijna op het zielige af. Maar als hij echt nijdig werd, ging hij zo hard fietsen dat alles kraakte. Dan werd hij inderdaad de Leeuw van Vlaanderen, dan won hij groots. Maar daags daarna weer dat kleine. Het is zo typerend voor de Vlaming, het past zo bij ons.”

… over Frank Vandenbroucke.
“Vandenbroucke is wat de Vlaming niét is: pretentieus, grootsprakerig, stoer, opschepperig. Daarom is hij ook gesneuveld. Waar Museeuw die diepgewortelde, bijna spreekwoordelijke onderdanigheid heeft, die alleen op koersdagen kan veranderen in nijd en grootsheid, is VDB een lawaaimaker.”

2 comments:

A. Noniem said...

En toch zou een DVD met de hoogtepunten uit VDB zijn carrière een schitterend cadeau voor onder de kerstboom zijn.

Ideaal om een koude, donkere winteravond mee door te komen.

De beelden van het BK bij de nieuwelingen, zijn eerste profjaar bij Lotto, De Scheldeprijs & Parijs Nice bij Mapei, het nummertje met Mattan in Gent-Wevelgem & dan het magische jaar 99 ...

Het voorjaar & misschien nog grootster in de Vuelta ... waar der Jan snel doorhad dat hij het beter op een akkoordje kon gooien met de kleine van Ploegsteert ...

Welke jonge Belgische renner was er eind vorige eeuw geen fan van VDB?

ivanov said...

@anoniem

Wim van Huffel. Wegens het gebrek aan intellect, hij kan namelijk geen namen onthouden.