“Ik heb geen zin in het jaar teveel.” Dat zei Peter Van Petegem vrijdag, toen hij eindelijk aankondigde dat hij de wielersport vaarwel zegt. Een goeie keuze van de Peet. Alleen komt hij er wat laat mee. De Zwarte van Brakel kon sinds zijn zege in Parijs-Roubaix (2003) geen deuk meer in een pakje boter rijden – op die ene flits tijdens het WK in Madrid na.Toch heeft Van Petegem een mooi palmares, waar – zoals hij zelf tot vervelens toe zegt – veel renners jaloers op zijn. Hij won drie keer Omloop het Volk, twee keer de Ronde van Vlaanderen en hij was één keer outstanding in de Hel van het Noorden.
Hij had bakken talent, maar euforische momenten heeft de Oost-Vlaming mij nooit bezorgd. In de nadagen van zijn carrière keek de Peet volgens insiders niet op een glaasje meer of minder. Wijn of Leffe: zolang er maar genoeg in voorraad was.
Nu ja, ieder diertje zijn pleziertje. Maar voor profrenners zijn er grenzen. Van Petegem had beter vier jaar eerder voor de toog gekozen.
1 comments:
De ultieme clash tussen eendags- en ronderenner: een wedstrijdje zuipen tussen de Peet en Ullrich.
Ik zet alleszinds mijn geld op de Peet, vermits die man slechts één hersencel heeft die aan het dansen kan gaan.
Post a Comment